Phi  leunt met zijn abstracte werken aan bij het abstract expressionisme (Mark Rothko, Jackson Pollock, Barnett Newman), wat hem toestaat zich volledig te richten op de beeldende problemen van het schilderen, zonder zich daarbij te hoeven bekommeren om figuratieve elementen.
Phi werkt veelal met thema's of kleuridentiteiten. Zo ontstaan reeksen in homogene kleurtinten. Vele van zijn werken hebben een verticale lineariteit met een onderverdeling van de bladspiegel. De zo ontstane vibratie leent zich ertoe zijn werken "Phibrations" te noemen.
De werken bestaan uit reeksen of uit 2 of meerdere vlakken.
Ook digitale beeldvorming is één van zijn stokpaardjes. Hierbij worden ofwel tekeningen of typografie verwerkt tot abstracte beeldvorming. Deze creaties worden overgezet op canvas via een giclée proces.
Phi is muzikant en bespeelt contrabas, cello, piano, gitaar, theremin, synthesizer en zelgemaakte instrumenten.


phibration 1